Shumë shpesh, marrëdhënia mes nuses dhe vjehrrës shihet si një “betejë” e përhershme. Humor, anekdota dhe stereotipe e përshkruajnë këtë lidhje si konfliktuale, ku njëra nuk do të heqë dorë nga autoriteti dhe tjetra kërkon hapësirën e saj. Por studime të fundit tregojnë se kjo marrëdhënie mund të jetë edhe pozitive – madje një burim mbështetjeje dhe dashurie, kur ekziston komunikimi dhe mirëkuptimi.

Sekreti, sipas ekspertëve, qëndron në balancimin e roleve. Nuset shpesh ndihen të gjykuara apo të krahasuara me mënyrën se si “bënte gjërat vjehrra”. Nga ana tjetër, vjehrra mund të ketë frikë se humbet rolin e saj si figurë qendrore në familje. Hapi i parë është që të dyja palët të pranojnë: rolet ndryshojnë, por nuk zhduken. Një vjehërr e respektuar dhe një nuse e lirë në vendimet e saj, krijojnë harmoni në shtëpi.

Në kulturat kolektiviste, si ajo pakistaneze, është parë se bashkëjetesa dhe respekti i ndërsjellë kanë ndërtuar marrëdhënie të ngrohta nuse–vjehërr. Nuset nuk e shohin gjithmonë vjehrrën si “konkurrente”, por si një mentor me eksperiencë që mund t’i ndihmojë. Po ashtu, vjehrra që sheh tek nusja një aleate të re për mirëqenien e familjes, i hap derën një lidhjeje më të shëndetshme.

Praktikisht, zgjidhja është në gjërat e vogla: një “faleminderit” nga nusja për këshillat, një “ti vendos” nga vjehrra kur bëhet fjalë për mënyrën e rritjes së fëmijëve, dhe një respekt i ndërsjellë që ndërtohet hap pas hapi. Këto gjeste kthejnë tensionin në bashkëpunim dhe rivalitetin në partneritet.

Në fund të ditës, të dyja kanë një qëllim të përbashkët: mirëqenien e djalit, fëmijëve dhe vetë familjes. Marrëdhënia nuse–vjehërr nuk është e dënuar të jetë konflikt – mund të jetë një nga aleancat më të forta, nëse ndërtohet mbi respekt, komunikim dhe dashuri të sinqertë.