Një teknologji e re e inteligjencës artificiale, e quajtur DeepEditor, po premton të transformojë mënyrën se si dublimi perceptohet në industrinë e filmit. E zhvilluar nga kompania londineze Flawless, e bashkëthemeluar në vitin 2020 nga regjisori Scott Mann, kjo zgjidhje përshtat lëvizjet e gojës së aktorëve për t’i sinkronizuar me gjuhën e re të dubluar, duke i bërë dialogët të duken krejtësisht natyralë.
Në vend që të kërkohen rixhirime ose metoda tradicionale të dublimit, DeepEditor përdor njohje të fytyrës, gjurmim 3D dhe analizë të shprehjeve për të ruajtur interpretimin origjinal të aktorit. Përfitimi kryesor është se procesi është deri në dhjetë herë më i lirë dhe më i shpejtë, duke ofruar një produkt final shumë më pranë vizionit të autorëve dhe pa asinkronizimet e bezdisshme që shikuesit shpesh i kanë kritikuar.
Teknologjia ka pasur testimin e parë të madh me filmin suedez fantastiko-shkencor Watch the Skies, i cili u dublua vizualisht për publikun ndërkombëtar. Rezultati ishte aq i besueshëm, sa sipas krijuesve, shikuesi mesatar mezi do ta kuptonte se aktorët nuk kishin folur anglisht që në xhirimin origjinal. Flawless tashmë ka nisur bashkëpunime edhe me kompani të mëdha në Hollywood, si Deluxe dhe Pixelogic, duke e futur këtë mjet në përdorim praktik.
Megjithatë, suksesi i teknologjisë nuk është pa kritika. Studiuesja e filmit dhe medias në Yale, Neta Alexander, paralajmëron se një përshtatje e tillë mund të zbehë identitetin gjuhësor dhe kulturor të filmave. “Nëse të gjithë filmat e huaj duken sikur janë xhiruar në anglisht, publiku humbet kontaktin me specifikën kulturore të veprave”, shprehet ajo. Për më tepër, heqja e titrave mund të kufizojë aksesin për nxënësit e gjuhëve, emigrantët dhe personat me dëgjim të dobët.
Në një kohë kur tregu i dublimit pritet të rritet nga 4 miliardë dollarë në vitin 2024 në 7.6 miliardë deri në vitin 2033, sipas Business Research Insights, DeepEditor paraqet një mjet me potencial transformues. Por industria e filmit duhet të balancojë mes inovacionit teknologjik dhe ruajtjes së integritetit kulturor, për të mos humbur autenticitetin që e bën kinemanë ndërkombëtare kaq të larmishme.
